W dniach 14-15 grudnia 2009 r. na Uniwersytecie Wrocławskim odbyła się międzynarodowa  konferencja naukowa zorganizowana w ramach sieci „Fatal Transactions” pt. China’s quest for African resources: the new scramble or strategic partnership?. MWSLiT reprezentował dr Wojciech Kazanecki. Konferencja ta była poświęcona relacjom chińsko – afrykańskim, a konkretnie działaniom Państwa Środka zmierzającym do uzyskania dostępu do zasobów Czarnego Lądu.

Po uroczystym otwarciu konferencji miały miejsce dwa interesujące wystąpienia inauguracyjne. Ian Taylor (University of St. Andrews) w wykładzie The Chinese Scapegoat: Africa’s Manufacturing Base and the Myth of the Chinese Tsunami („Chiński kozioł ofiarny: afrykańska baza manufakturowa i mit chińskiego tsunami”) postawił tezę, że obwinianie producentów chińskich o niszczenie podstaw gospodarki państw afrykańskich jest nie do końca prawdziwe. Jednocześnie podkreślił znaczenie polityki państw Zachodu zmierzającej do ograniczenia importu tanich produktów z Azji, w szczególności z Chin na przeniesienie produkcji tkanin i odzieży do krajów afrykańskich. Producenci chińscy, pragnąc obejść  ograniczenia narzucone przez porozumienia międzynarodowe przenieśli produkcję do Afryki, nie będącej przedmiotem restrykcji. W rezultacie eksport odzieży i tkanin z Afryki gwałtownie wzrósł w początku XXI wieku, aby zacząć spadać po roku 2005, gdy istniejące wcześniej ograniczenia dla chińskiego przemysłu tekstylnego przestały obowiązywać. Tak więc, teza o chińskim przemyśle niszczącym afrykański przemysł tekstylny jest przesadzona, gdyż przemysł ten był od dawna nieefektywny (częścią wytłumaczenia jest fakt, że np. koszty pozyskiwania energii są dużo wyższe w Afryce niż w Chinach – niedostatecznie rozwinięta sieć energetyczna wymusza korzystanie z generatorów prądu, co znacząco podnosi koszty produkcji). Powołując się na dane banku światowego Taylor wskazał, że koszty biznesowe w Afryce są 20-40 % wyższe niż w innych krajach rozwijających się. Wynika to z szeregu czynników, jak wyższe koszty uzyskania licencji i pozwoleń, niedostatecznie gwarantowana własność prywatna , wpływ lokalnych elit – korupcja etc.). Ponadto, sami Afrykańczycy „dobijają” przemysł tekstylny w Afryce sprowadzając towary z Chin. Produkty finalne z Chin lądują na rynku afrykańskim, gdzie jest jedynie nieliczna grupa krajowych producentów, zmagających się głównie z problemami natury wewnętrznej. Tym niemniej Chińczycy są obwiniani za upadek przemysłu w Afryce. Stąd też wielkim wyzwaniem dla Państwa Środka jest uporanie się z negatywnym wizerunkiem i obwinianiem Chin za powodowanie strat na rynku arfykańskim. Teza ta jest bowiem, w opinii prelegenta, nieuprawniona.

Kolejnym mówcą był profesor Jan Milewski (Uniwersytet Warszawski), który przedstawił poglądy Adama Smitha na Chiny i Afrykę w ujęciu historycznym. Po tym wystąpieniu i przerwie nastąpiła zasadnicza część konferencji oparta na wystąpieniach panelowych i dyskusji między uczestnikami konferencji.

W trakcie trwającej dwa dni konferencji można było wysłuchać wielu interesujących referatów na szczegółowe tematy. Padło wiele ciekawych spostrzeżeń, dla przykładu David A. Jones, występujący razem z Hanzen Liu (The Warming of Kilimanjaro: China and the West Grapple for Resources in Early 21^st) zwrócił uwagę, że poszukując analogii do zachowania Chin w odniesieniu do Afryki należy bardziej skoncentrować się na Imperium Brytyjskim niż na polityce Stanów Zjednoczonych.

Konferencja stanowiła wartościowy wkład w poszerzanie stanu wiedzy na temat relacji chińsko – afrykańskich – tematu, który w obliczy nieustannego wzrostu znaczenia Państwa Środka na arenie międzynarodowej wymaga niewątpliwie refleksji.