W dniu 17 lutego 2010 w gazecie "Polskiej Gazecie Transportowej" ukazał się artykuł Arktyka – transportowy szlak przyszłości autorstwa dra Wojciecha Kazaneckiego, wykładowcy MWSLiT.

Autor stwierdził w nim m. in.

Pod koniec pierwszej dekady XXI wieku na świecie zachodzą procesy, które w najbliższych latach najpewniej zmienią dotychczasowy układ szlaków transportowych. Do tej pory, pomimo stałego wzrostu znaczenia transportu lądowego, morze wciąż stanowi najważniejszy sposób przekazywania dóbr. Wydaje się, że ta sytuacja nie ulegnie zmianie, niemniej jednak na naszych oczach dokonuje się transformacja dotychczasowych dróg morskich, co nie pozostanie bez wpływu na procesy globalizacji zachodzące nieustannie w światowej gospodarce. Tym samym Arktyka staje się nowym miejscem zaciekłej walki aktorów międzynarodowych o prymat w geoekonomicznej grze.

(…)

Transport przez Arktykę jest możliwy na dwa sposoby: poprzez Przejście Północno-Zachodnie (Northwest Passage) wokół Ameryki Północnej oraz poprzez Północną Drogę Morską (Northern Sea Route) wokół kontynentu euroazjatyckiego. Według obliczeń przedstawionych w prestiżowym amerykańskim czasopiśmie naukowym „Foreign Affairs” w 2008 r. trasa poprowadzona Przejściem Północno-Zachodnim z Seattle do Rotterdamu liczy 7 tys. mil morskich, podczas gdy obecna droga przez Kanał Panamski ma długość 9 tys. mil morskich. Oznacza to oszczędność około 25 proc. na długości trasy, co przekłada się na czas i – zgodnie z zasadą, że czas to pieniądz – na zyski. W zglobalizowanym świecie, gdzie klienci są coraz bardziej niecierpliwi w oczekiwaniu na swoje towary, ma to niebagatelne znaczenie. W przypadku przejścia Północną Drogą Morską potencjalne zyski są jeszcze większe: trasa z Rotterdamu do Jokohamy liczy 6,5 tys. mil morskich, natomiast transport tradycyjną drogą przez Ocean Indyjski ma długość 11,200 tys. mil. To z kolei zysk ponad 40 proc.

(…)

Całość artykułu dostępna jest w wersji JPG.